Episode Transcript
[00:00:12] Speaker A: Een harte welkom bij deze Kleesterklank, nummer 82, met als titel Pelgrim Staf.
Hege welkom bij deze podcast, met vandaag weer de vaste elementen van een viering, zoals op een woensdagochtend bij Nye Kleester in Jorbit.
Met teksten, liederen, muziek en bezinning.
Elke woensdagmorgen is er in de kerk van Jorvert weer een verrassende pelgrimage van hoofd en hart, van lichaam en ziel.
Al bijna veertien jaar, elke woensdag.
Dankjewel dat je luistert naar deze Kleertse Klank en voor je verbinding met Nijkleerster.
Mijn naam is Heerne Wagenaar, ik ben als predikant verbonden aan Nijkleester en ik woon als kloosterling op klooster Westerhoes, vlak bij Jorvert.
Deze kleesterklank is gemaakt in de week die we liefkozend de Stokkenweek noemen.
Dat is de week op klooster Westerhoes met de pelgrimstaf als thema.
De deelnemers van de week maken een eigen pijlgrimstaf en bespreken samen de spirituele betekenis van een staf in het algemeen en die van hun eigen staf in het bijzonder.
Ook het programma van de woensdagmorgen klisterkuier tont in het teken van de staf.
De eigengemaakte staffen van de deelnemers lagen centraal in het liturgische centrum en ze werden gebruikt tijdens de kuier, de wandeling later op de ochtend.
Ik maak deze opname op klooster Westerhoes.
In de kapel van klooster Westerhoes en in de kerk van Jorvet branden altijd meerdere lichten.
Paaskaars, het licht van Christus.
Het klerenste vuur dat ons verbindt met onze gemeenschap, de kloosters uit verleden en heden.
de kaars van verbinding die ons verbindt met onze liefste, met al wat leeft en is, en dus ook met jou.
En sinds lange tijd, veel te lange tijd, brandt er ook bij elke viering een klein lichtje in een beeldengroep, een vriendencirkel dat ons verbindt aan het kerkasiel in Kampen waar de familie Babyans al zo lang veiligheid zoekt, in Kerkasiel.
En dat lichtje staat ook symbool voor alle mensen die zoeken naar een veilige plek op aarde.
We luisteren nu eerst naar een gezongen groet.
Gegroet jij, jij.
[00:03:00] Speaker B: Gegroet jij, jij die om liefde komt en ligt.
[00:03:20] Speaker C: De grootte in mij, die om me heen loopt, en niet verloopt.
[00:03:49] Speaker A: Het eerste tekst klinkt nu een tekst geschreven door Pieter Muller en Sitske Vitser, met als titel Mogen de God van alle wegen je zegenen.
Een beetje een zegentekst aan het begin van deze klisterklank, maar tegelijk een tekst die gaat over welgrimeren, op weggaan, En dat was ook de tekst die centraal stond tijdens de zomerweek op Klooster Westerhoek.
Mogen de God van alle wegen je zegenen en beschermen.
Breek op en vertrek uit bezorgde gedachten, uit verstarde gewoonten, uit knellende verwachtingen.
Wees opmerkzaam onderweg.
met lichaam en ziel, met ogen en oren, met heel je hart.
Wandel naar nieuwe plekken, op onzeker terrein, op nieuwe aarde, op sterke voeten.
Ontmoet en sta open, voor schapen en bloemen, voor nieuwe inzichten, voor de mens in en om je heen.
Mogen de God van alle wegen je zegenen en beschermen.
We luisterden naar het lied.
Dat komt zich uit de gemeenschap van Iona, Take Me As I Am.
Een lied dat zo belangrijk is geworden voor de Nijkleerse gemeenschap. En wie weet luister je, of zing je het in je hart mee, of hardop.
[00:05:46] Speaker C: IN HET ZESDE DEEL VAN DE VIER DOCHTERS BENNET Shepherd of brothers help me, Set your seal upon my heart, And give in me.
In thine image shalt we be, Lies mij, roep ik bij z'n ziel.
Zet jouw spiegel op m'n gerd en licht me mee.
Leer mij aan zoals ik ben.
Zij veruit wie ik zal zijn.
Ver uw zegel op mensen en leef hierbij.
[00:07:39] Speaker A: Bijbelezing vandaag is uit het boek Exodus, Exodus 14, een paar gedeeltes daaruit.
Het gaat over het verhaal van Mozes die het volk Israël voorgaat in de Exodus, de uitocht, de uitocht uit Egypte waar het leven geen leven was, waar het leven slavernij was.
Het volk Israël trekt uit en moet door het water van de zee.
En ook in dit verhaal speelt de taf van Mozes een belangrijke rol.
Eerst lees ik een deel Nederlandse tekst uit de NBV 21 en daarna een kort stuk nog uit de Frieske Bibel.
De Ewige zei tegen Mozes, waarom roep je mij te hulp?
Zeg tegen de Israëliten dat ze verder trekken.
Jij moet je staf verheven houden boven de zee en zo het water splijten, zodat de Israëliten dwars door de zee kunnen gaan, over droogland.
Toen hield Mozes zijn staf boven de zee en de Ewige liet de zee terugwijken door gedurende de hele nacht een krachtige oostenwind te laten waaien.
Hij veranderde de zee in droog land.
Het water spleed.
En zo konden de Israëlieten dwars door de zee gaan over droog land.
Rechts en links van hen rees het water op als een muur.
De Egyptenaren achtervolgden hen. Alle paarden en wagens van de vader-o en al zijn ruiters gingen achter hen aan de zee in.
En de Ewige zei tegen Mozes, strek nu je staf wederom uit boven de zee, dan stroomt het water terug over de Egyptenaren en over al hun wagens en ruiters en wapens.
En Mozes gehoorzaamde.
En toen de dageraad aanbrak, stroomde de zee terug naar haar gewone plaats.
De Egyptenaren vluchten het water tegemoet.
De Ewige dreef hen regelrecht de golven in.
Het terugstromende water overspoelde het leger van de Farao, al zijn wagens en ruiters en wapens, die achter de Israëliten aan de zee ingereden waren.
Niet één van hen bleef inleven.
Doestiek Mooses de stok uit oe de zee, en de Ewige liet de zee voortstremen trog een sterke eerste wind, die hele nacht trog.
En Makassar van de zee droeg een groen.
Het wetter wat spjolte.
Zagongen de Israëliten oer het droge trog de zee.
Wielst het wetter haar om de rechter en linkerkant als een morre weer.
Na deze lezing volgt een moment stilte.
In de kerk van Jorbitz volgt altijd een minuut of vijf stilte waarna dan de piano speelt.
Nu heb je dat zelf in de hand. Je kunt de stilte zolang en zo kort maken als je wilt.
En vervolgens luisteren we dan naar het lied Bless the Lord, My Soul.
[00:11:59] Speaker C: Bless the Lord, my soul, who leads me in to God.
Bless the Lord, my soul, and bless His holy name.
Vergeet niet wat er mir Gutes getan.
Blessed art thy soul, and bless your holy name.
ZANG EN MUZIEK So is God's way above our way, so is God's love for us.
Bless the Lord, my soul, who leads me into life. Bless the Lord, my soul, and bless those Bless the Lord, my soul, who leads me into life.
Bless the Lord, my soul, Bless the Lord, my soul, and bless those who have sinned.
Bless the Lord, my soul, who leads me into life.
Bless the Lord, my soul, and bless God's holy name.
Bless the Lord, my soul, who leads me into life.
[00:16:21] Speaker A: Enkele woorden ter bezinning.
Tijdens de klisterochtend was de kennismakingsvraag die we altijd stellen na de ochtendviering en bij de koffie, was de kennismakingsvraag deze. Als je op pad gaat of op pelgrimage gaat, wat is dan het eerste noodzakelijke voor jou om mee te nemen?
Wat neem je mee als je op pad gaat? Wat is het eerste wat je nodig hebt?
en dat gaf een waaier aan antwoorden.
Tijdens de keur klonk de volgende, meer verdiepende vraag.
Mozes steekt zijn staf uit boven het water en er ontstaat een wet.
Als jij een echte of een denkbeeldige staf uitsteekt over het water voor jou, richting de toekomst, wat verlang je dan?
Op welk wonder hoop je?
Wat moet zich voor jou openen in jouw leven?
Of wat zou je graag geopend zien worden in deze wereld waarin we leven?
De verhalen over de staf van Mozes in het boek Exodus zijn op zijn zachts gezegd wonderlijk.
Die staf lijkt soms wel een toverstaf.
Uit de gesprekken tijdens en na de kaaier bleek dat wij best wel graag zo'n staf zouden willen hebben als Mozes.
Een staf omhoog voor ons uit te heffen, zodat alle obstakels zouden verdwijnen en er een goed begaanbare weg naar de toekomst zou komen te liggen, zonder zorgen, zonder ziekte en zonder tegenslag.
en het staf om alle vijanden en demonen achter ons te verslaan, zelfs te vernietigen, zoals in het Moses-verhaal. Iemand zei, ik zou met mijn staf de Poetins en de Trumps en de Netanyahu's wel van hun troon willen stoten.
Tja, dat zouden we misschien wel willen.
Maar we weten ook dat het zo niet werkt in ons leven.
En we weten eigenlijk ook wel dat het zo niet goed is. Willen we dat wel echt?
Hopen op al te grote wonderen en hopen op het verslaan van je tegenstanders is vaak ook een verlangen uit wanhoop, uit niet weten.
Ons leven verandert niet zo snel, maar het gaat om langzame processen van inzicht en nieuw perspectief.
Natuurlijk, we zien graag een stip op de verre horizon waar we naartoe willen, maar het proces daarnaartoe gaat stapsgewijs.
Het staf staat symbool voor de weg die we gaan.
Stap voor stap staat voor ons verlangen ook naar bescherming en veiligheid.
Om ondersteuning wanneer we wankel zijn.
Om ons te herinneren aan de weg die we gaan.
En misschien verlangen we onderweg vooral naar mensen die naar ons luisteren, die ons een glas water geven, die ons kritische vragen stellen, die ons de weg wijzen en die ons omarmen en lief hebben.
Dat zijn allemaal kleine wonderen onderweg.
De pelgrimstaf staat niet voor dat grote wonder, maar voor de stappen die we moeten zetten, op dat er een weg ontstaat.
En hopelijk is die weg wonderlijk genoeg.
Als jij je staf uitsteekt over het water richting de toekomst, wat verlang je dan?
Op welk wondertje hoop je?
Wat moet zich openen in jouw leven?
En wat zou je graag zich zien openen in de wereld?
Je kunt deze kleesterklank weer stopzetten om daarbij te verwijlen bij die vraag als je wilt. Je kunt ook luisteren naar de muziek die nu komt.
Een kort muziekfragment, deze keer een lied.
Een lied van Hanne Lam, zomaar te gaan met een stok in je hand zonder te weten wat je zult eten.
Opname van Petrus in het Land van KRO en CRV.
[00:21:35] Speaker B: Zomaar te gaan met een stok in je hand Zonder te weten wat je zult eten Zomaar te gaan met een stok in je hand Eindeloos ver is het beloofde Zomaar te gaan, wordt het leven of dood. Altijd maar langer, duurt het nog langer. Zomaar te gaan, wordt het leven of dood.
Zomaar te gaan, met zijn woord als bewijs. Altijd maar hopen, altijd maar lopen. Zomaar te gaan, met zijn woord als bewijs, straks leven wij in een
[00:23:52] Speaker A: We bidden nu op onze vader, zoals wij dat gewend zijn op Klooster Westerhoes en in de kerk van Jorwit, door de Friese versie te zingen God van Vier en Heun is hard. We luisteren of we zingen mee.
[00:24:12] Speaker C: God van Vier en Heun is hard Uw naam, onder uw stad van ontwijk, toon jouw eigen breedte samen.
Onder het vogel, door uw deur, lucht jouw riet op ieder moment, Jouw kusje moet u straks verplegen, en van Jouw God vrij bestienen, zodat Hij blijft voor u langer.
Dit oorhuis, die een heden maakt, liefst net in winkel neemt. Uw bereiding, uw wasmacht, heeft voor ons gespannen.
wat van vielen uitspreekt.
Wondervoudig is die zon, vader, brengt die kreften in het heikt, en de nader tieten aan.
[00:26:21] Speaker A: We sluiten onze klisterklank nu af.
Waar je ook bent, wat je ook doet, hoe je je vandaag ook voelt, wees gezegend en vervolg je weg in vreugde.
Ontvang vrede van boven, bewaar die in je hart en draag het uit tot de einden der aarde, want daar zal liefde zijn.
[00:26:56] Speaker C: Ga tot het uiterste, daar zal liefde zijn.
Ga.
Ga tot de ene der aarde, tot het uiterste, MUZIEK
